Farkında olmak; zihinsel kayıtlarınızla kendi dışımızdakilerle ilgili bir fikre sahip olmaktır. Etrafınızda oluşan olayların farkında olmak için zihninizi geçmiş ve gelecekten kurtarıp dikkatinizi tekrar ‘şimdi ve buradaya yöneltmeniz yeterlidir.

Farkındalık içinde olmak için ise, mevcut duygu ve düşüncelerinizden ayrışarak zihninizin dışına çıkıp gözlemciyi fark etmeniz gerekir.

Peki insan gözlemciyi nasıl fark edebilir?

Şu anda ki mevcut duygu ve düşüncelerinizin zihninizin bir ürünü olduğunu fark ettiğinizde duygu ve düşüncelerinizden ayrışır, kendi merkezinize gelir ve gözlemci olduğunuzun farkına varırsınız. Duygu ve düşüncelerinizi kendiniz zannettiğiniz müddetçe kendi gerçeğinize uyanamazsınız. “Siz ne zihinsiniz ne de zihnin ürünü olan duygu ve düşüncelersiniz. Siz gözlemleyen ve fark eden özsünüz.”

Gözlemci olduğunuzu fark ettiğinizde hayatınızda ne değiştirir?

Siz gözlenen değil de gözlemci olduğunuzu fark ettiğiniz an kendi hakikatiniz olan özünüze uyanırsınız ve evrensel insan olursunuz. Bu bilince ulaştığınız an sizden başkası kalmaz. Çünkü siz ve sizden yansıyanlar vardır artık. Gözlemlediğiniz her şeyin kendi zihninizden yansıdığını fark edersiniz.

Bu bilince ulaşan kişi;
Zihnin oyununa gelmez, gaflete düşmez, hiç bir şeye takılmaz etki alanının dışına çıkar ve huzur içinde bir yaşama adım atar.

Kendini başkaları için feda edemez ve başkalarıyla ilgili beklenti içine de giremez çünkü kendisinden başkası yoktur.

Uyanan kişi bilir ki dışarıda gördüğü herkes kendi duygu ve düşüncelerinin ete kemiğe bürünmüş halleridir ve kişi kendisiyle ilgili ne hissediyorsa, dışındaki herkes de onun için benzer şeyleri düşünecek. Kendisine hak verdiği ölçüde herkes ona hak verecek ve kişinin kendisine davranış şekline göre herkes ona davranış şekli belirleyecek.
Kısacası insan kendine gelip özüne uyandığında, her şeyin failinin kendisi olduğunun farkına varır. İşte gerçek farkındalık bu noktada başlar.